• Donderdag kregen we bericht van het overlijden van Theo Ensing. Theo komt uit een echte VOGIDO familie zijn vader, ook Theo, was na zijn voetbal carrière jaren een drijvende kracht in de kantine commissie zijn moeder Jenny was vaak actief en veel bij de club. Theo’s broers Paul en Herbert speelden al van jongs af bij VOGIDO maar Theo kon door een zware hart operatie in begin jaren 60, hij was destijds een van de jongste patiënten die een dergelijke zware operatie moest ondergaan, niet dat aan sport doen wat hij wilde.

    Na zijn jeugd wilde hij niet meer met de beperking van “hartpatiënt” door het leven en ging hij meer zijn grenzen opzoeken, hij wilde ook graag voetballen en is toen in 1980 lid geworden bij VOGIDO. Hij kwam toen bij zijn broers in het elftal en hoewel hij niet de grootste was stond hij zijn mannetje.

  • Nu terug denkend aan Theo roept vele herinneringen op het was denk ik in de eerste klas basis school dat de juffrouw Theo uit de klas zette al spartelend en schreeuwend liet Theo weten het hier niet mee eens te zijn omdat hij niet de schuldige was. Toen al was Theo iemand die gerechtigdheid hoog in het vaandel had. Als je nu zijn facebook pagina bekijkt zie je dat terug in zijn berichtjes die hij deelt. De jaren dat ik met hem heb gevoetbald was in de periode dat Theo als uitbeender bij van Lier werkte en toen iemand Theo wilde aanpakken in de kleedkamer raakte Theo een beetje in paniek het bleek dat hij zijn uitbeen messen nog in de binnenzak had en hij bang was dat er gewonden zouden vallen. Het was ook in de tijd dat Theo regelmatig bij Markt 11 zat ook als hij de volgende morgen moest voetballen.

    Ik herinner me een wedstrijd tegen Blauw Blauw op de TH we hadden net mensen genoeg en Theo moest lijkbleek en heel slecht in orde uitvallen, gezien zijn medische achtergrond maakten we ons wel zorgen om zijn gezondheid en wilden met de wedstrijd stoppen maar Theo wist waar het van kwam en ging alleen op weg naar de kleedkamers. Na afloop van de wedstrijd gingen we toch wel met een angstig gevoel naar de kleedkamer, Theo zat gelukkig al weer vrolijk op ons te wachten om naar de kantine te gaan. Dat was ook een eigenschap van Theo altijd goed gehumeurd.

    Langzaam ging het met zijn gezondheid toch minder en moest hij het voetballen opgeven de kantine bezoeken en een potje kaarten was wat hij nog deed bij VOGIDO. Theo leerde Jessica kennen en samen kregen ze een prachtige dochter Angelica en daarmee werd logische wijs zijn gang naar VOGIDO ook minder. Theo is wel altijd lid gebleven en volgde de club nog op de voet.

    Theo was in 2021 40 jaar lid van VOGIDO maar door de corona was het niet mogelijk dit samen te vieren. Ik heb vorig jaar naar aanleiding van het 40-jarig jubileum contact gehad met Theo en met hem afgesproken de huldiging deze zomer te doen. Hij vond dat prima en keek er naar uit en had wel zin in een feestje, helaas zullen we dat niet meer meemaken.

    Met het heen gaan van Theo nemen we afscheid van weer een markant VOGIDO lid. We wensen Jessica, Angelica en familie veel sterkte met dit verlies.

    Namens bestuur en leden,

    Theo Busch
    Voorzitter RKSV VOGIDO